آفاقیان

برهر کران آسمان

بنشسته چون آفاقیان

مجنون کش و لیلی صفت

هم جان وجانان جهان

سیماب رخ مه تاب رو

مسند نشین عرشیان

سی سال ناپیدابدی

برما نمیگردی عیان؟

صد بوسه بر خاکت زنم

از هجر تو دارم فغان

ایمان من کفر منی

دایم به تو سجده کنان

فضل من و رجحان من

عمر من و نفسانیان

دل را سراسر برده ای

واله کش و غوغا کنان

از درد سودا گشته ام

وز عشق رسوا گشته ام

مجنون لیلا گشته ام

ناله کنان بر سر زنان

.....................

ناتمام ماند

آن مرد ..محمدرضابهمنی ...دیروز...